aslinda herseyin sistematik bir duzende islemesini ilke edinmis biri olarak ilk basta yadirgamam gereken bir durum gibi dusunulse de, aslinda son derece dogru bir surec EQ’ya basvurmalari karar alici duzeyde calisanlarin…

bir kere belli bir sirketin yonetimin kurulunda gorev almak, CEO’su olmak icin egitimden, is tecrubesinden cok daha fazlasina ihtiyac var…ve o “fazla” kalemlerinden bir tanesi firsatlari onceden secebilmek ve dogru secimler yapmak…belli bir asamadan sonra is dunyasinda, mevcut teorilerin yetersiz kaldigini goruyoruz…goruyoruz ki “case analysis” amerika’da MBA’de oldukca basvurulan bir method…demek ki bazi noktalarin otesine gecmek icin sezgilerin guclu olmasi ve dogru olacak olani hissetmek gerekmekte…

iste bu noktada yonetilebilen EQ devreye giriyor…kendi hislerini is dunyasinin gercekleri ile birlestirenler, kendi motivasyonunu gorunenin otesini gormek icin kullananlar ve matematiksel modeller ile aciklanamayan senaryolari empati vasitasiyla kurabilenler, su anda cogu genc profesyonelin gipta ile baktigi pozisyonlarda gorev aliyorlar…

bu yuzden, daha cok kisinin aldigi egitim ile yonlendirilebilen bir olgu olan EQ, bana gore, is dunyasinda kendisine yer edinmek isteyen genc profesyonellerin odaklanmalari gereken en onemli kisisel gelisim noktalarindan biri olmalidir…